Eyilikke eyilik bekleme

(İkâye)

Azbarda eki saat toqtamayıp yağmur yağa. Tamçılar pencerege şiddetli urula, ve suv aqımına çevirilip camdan çeşit taraflarğa aqıp tüşeler. Olar sanki canlı bir şey, de toqtaylar, de daa çapıp başlaylar. Soñ, yol tapalmayıp, közlerimizden ğayıp olalar.

Ömrümiz de öyle, iç yol tapalmay, anda-mında çapıp yüremiz. Soñ abınsaq ise, ağlay oturıp, özümizni yavaş-yavaş öldüremiz.

Saat dörtke yaqınlaştı. Ne ise, yağmur toqtadı. Soqaqta adamlar yürip başladı. Balalar da evde oturmaylar, tez-tez azbarğa çapıp çıqtılar. Oynap-külip, o yaq bu yaq yuvurıp, gölçiklerge gemiler yibereler.

Birden soqaqlarnıñ köşesinden uzun, arıq, çalbaşlı bir adam peyda odı. Onı körgen bir balaçıq seslenip:

– Deli Ahmed ağa kele! Saqlanıñız! – dep qıçırdı.

Qalğanları ise bunı eşitip, bir daqqa içinde çeşit taraflarğa tarqalıp kettiler. Deli Ahmed ağa ise yavaş-yavaş soqaqnıñ çetinden yürip, başqa tarafqa buruldı.

Qorqusından evge çapıp kelgen yedi yaşlı Ametçik anasınıñ beline sarıla.

– Ana! Ana! Anda deli Ahmed ağa yüre! Men ondan qorqam, o meni pıçaqlap öldürir! Ana! Ana! Adamlar aytalar o tükânda bir hırsıznı öldürgen. Apshanege oturğanda da bir qaç adamnı pıçaqlap öldürgeni içün yibergenler.

– Qorqma, balam! O endi çoqtan ketti. Adamlar aytqan şeylerni çoq diñleme, olar çoq şeyler aytalar.

Torunınıñ qıçırğanını eşitken qartana, öz odasından çıqıp, sesler kelgen yerge barmağa aşıqtı.

– Balam, ne oldı? Ne içün qıçırasıñ?

– Qartana, anda deli Ahmed ağa yüre. Men ondan qorqam.

– Qorqma, balam. Kel mında, men saña şimdi bir şey aytıp beririm. Anañ saña doğru ayttı, adamlar aytqan şeylerni çoq diñleme. Çünki biz bilmeymiz olarnıñ kerçekligini. «Söylemek – saçmaqtır, diñlemek – saçılğanını çalmaqtır».

– Bundan soñ qartana ikâyesini başladı:

— Bir qaç yıl evel şu Ahmed ağa ve rametli Selim ağa qomşumız pek yaqın dostlar olğan. Olar beraber oquğanlar, çalışqanlar, biri-birine er şeyde yardım etkenler. Ahmed ağa pek zengin olıp ketken, lâkin soy-soplarından kimsesi olmağan. Evlenmege de yetiştirmegen.

Selim ağa da yahşı yaşağan, amma apayı pek hasta olğanı içün, episi paraları onıñ ilâclarına, tedaviyleşmesine ketken. Ondan da ğayrı, Selim ağa içmege pek seve edi. Böyleliknen, o bir şeysiz qaldı.

Ahmed ağa zengin olsa da, pek merametli adam olğan. Dostunı acıp, çoq yardım etken.

Selimniñ apayını hastahanege yatqızmağa para bergen. Aç olğan balalarını aşatqan, kiyindirgen, Selimge ise, ayaqqa tursın dep, bir qaç qoyun bergen.

Selim ağa qoyunlarını satıp, parasına tükân açqan. Bir kün onıñ tükânına hırsız kele. O yipek toqumanı hırsızlamağa istegende, Selim bunı köre. Elbet de, açuvlanıp şamata qopara.

– Ay, hırsız mışıq, bu sen menim basmalarımnı hırsızlay ekensiñ! – dep pıçaqnı çıqara.

– Yoq, men tek baqmaga istey edim! – dep qaltıray-qaltıray fısıldadı hırsız.

– Yalan aytasıñ, yalan! Men seniñ ayağına basıp, quyruğından tuttım! – dep, açuvından qaynağan Selim onı pıçaqnen urdı.

Tükândan eşitilgen şamatağa çapıp kelgen adamlar şaşıp qaldılar. Olardan evel kelgen Ahmed ağa olıp keçken vaqialarnı körip, qatıp qaldı.

– Selim, mında ne oldı?! – tutuqlanıp soradı Ahmed ve yanına yaqınlaştı.

Selim ise esini cıyıp: «Men?!» – aytmağa istegende adamlarnıñ toplaşqanlarını körip:

– Vay, Ahmed, sen ne yaptıñ, ya?! Allam, sen onı öldürdiñ de! – dep, qıçırmağa başladı. – Cemaat, Ahmed insannı öldürdi!

Adamlar biri-birine baqıp:

– Ahmed qatil! Onı apshanege qapatmağa kerek! – dep qıçırdılar.

Böyle de Ahmed ağa bu vaqıtqace apshanede oldı. Onı tek bir qaç ay evelsi yiberdiler».

– Qartana, ya siz bunı qaydan bilesiñiz?-dep soradı torunı.

– Ah, balam, men hastahanede çalışqanda bunı maña, daa sağ ekende, Selimniñ apayı aytıp berdi. Alla rahmet eylesin, yahşı apay edi.

– Ya qayda şimdi olarnıñ qızları?

– Olar aqayğa çıqıp, başqa şeerde yaşaylar. Anası ölgen soñ, babasını yoqlamağa bir kere de kelmediler. Selim ağa ise delihanege tüşip, keçken yılı vefat etti. Böyle bir kederli vaqia, balam.

– E, Selim ağa yahşılıq bilmegen alçaq adam! – elemnen qıçırdı bala.

– Bilem, canım, bilem. Beftane aytılmağan: «Eyilikke eyilik bekleme».

Mayıs 2007

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s